Opis obrazu

Na płótnie rozlewa się błękit przetarty szarością, ziemia ma kolor popiołu i kilka zielonych plamek. Po lewej wysoka dziewczyna z rękami nad głową, nogi jak patyki, po prawej skulona kobieta przy rachitycznym drzewku. W tle wiatrak ze słomianym dachem, obok mężczyzna i mała postać prowadzą wzrok wgłąb kadru. Dziewczynka idzie i wygląda smutna. Kompozycja rozproszona, figury jakby nie umiały do siebie przylgnąć. Miękkie pociągnięcia pędzla, trochę suchy laserunek, trochę zgrzyt i niedomalowania. Styl naiwny podszyty ekspresjonizmem. Atmosfera ciszy po zdarzeniu, dreamlike. Mam ciarki i myślę o stracie. Troszke chciałbym powiedzieć że bedzie dobrze. Może to pamięć, która nie chce się rozejść.