Opis obrazu

Na płótnie stoją wysokie łodygi, a na nich okrągłe kwiaty jak miękkie talerzyki, w odcieniach fioletu, śliwki i pudrowego różu. Tło jest mgielne, szaro kremowe, z łagodnym przejściem światła, przez co kompozycja oddycha i nie męczy. Pociągnięcia pędzla są widoczne, miejscami rozmyte, jakby artysta malował na luzie, a potem dopiescił środki płatków małymi punktami. Nastrój jest cichy, trochę nostalgiczny, ale nie smutny, raczej kojący. To wygląda very soft, jak sen o ogrodzie pod wieczór. Ja patrze i mam wrażenie, że te kwiaty gadają ze sobą szeptem. Kwiatki są jak cukierki. Liście w brązach i oliwkach dodają ciężaru, a białe kwiaty na dole wnoszą oddech i nadzieje. Całość może budzić spokój, ale też lekkie ukłucie tęsknoty, no bo takie piękno szybko mija.