Opis obrazu

Na horyzoncie wibruje zielono brunatna równina, a nad nią ciężkie chmury w szarościach i żółtych smugach. Przez środek sunie korowód dziwaków, wydłużone ciała, pajęcze nogi, kubraczki w czerwieniach i fioletach. Na ziemi porozsiewane kamyki i ciemne plamy cieni, jakby noc szła za nimi. Jeden w rogatym hełmie niesie płomień, inni mruczą jakby dawno zgubili dom. Pociągła kompozycja prowadzi oko z lewej na prawą, rytm kroków robi za metronom. Idą dziwni ludzie i trochę się boję. Pędzel pracuje warstwowo, miejscami impasto, gdzie indziej mgła laserunku, groteska w stylu lekko surreal. Nastrój chłodny i troche klaustro, ale fascynuje. Czuję dreszcz, kurcze, to takie uncanny. Może to pochód wspomnień, może teatr po końcu dnia, i jakos mi naprawde żal tych postaci.