Opis obrazu

Na ciemnym tle wyrasta monumentalna twarz, poprzecinana pionowymi smużkami jak łzy z farby, wokół niej krąg czerwono żółtych pasów, a do tułowia dołączone są marionetkowe ramiona trzymające dwie kukły, jedna nawet dymi papierosem i krzywi nos. Pod spodem czerwono szare pasy jak kurtyna cyrku, mechaniczna ptaszyna na przegubach, drabinka nożycowa, dużo żelaza w spojrzeniu. Atmosfera gęsta, trochę smutna, trochę uncanny. Pędzlem ściera się laserunek, rysunek podkreślony kredką, kontur ciężki. Ta pani wygląda jak wielka lalka i ma śmieszne ręce. Oglądam i czuję gdzies w brzuchu lekki niepokój, ale też czułość do tych krzywych postaci. Jakby obraz o dorosłym przedstawieniu, w którym kukły sterują nami, a dym zamienia prawdę w szept. Ech, chciałbym przestać grać rolę, choć na chwilę.