Opis obrazu

Obraz pulsuje miękkimi różami, chłodnym błękitem, zielenią i złamanym beżem, a wszystko układa sie w gęstą, lekko rozedrganą kompozycję pełną wydłużonych ciał i twarzy jakby wyłaniających się z mgły. Kontury są ostre, czarne, trochę nerwowe, za to plamy barwne płyną swobodnie i robią niezły klimat. To wygląda jak spotkanie snu z jawą. Ja widzę tu ekspresjonizm z domieszką abstrakcji i szkicowej, gestycznej roboty pędzla. Ta pani jest smutna i świeci. Atmosfera jest intymna, ale też ciut niepokojąca, jakby coś miało się zaraz wydarzyć. Obraz może budzić czułość, zagubienie, nawet taki dziwny wewnętrzny bezruch. Honestly, długo sie na niego patrzy.