Opis obrazu

Na obrazie widać zdeformowaną, miękką sylwetkę w odcieniach kości słoniowej i zgaszonego różu, wciśniętą w chłodne tło z błękitów i szarości. Kompozycja jest pionowa, ciało wygina się w esowaty łuk, a głowa z półprzymkniętym okiem jakby zapada się w siebie. Cienkie, nerwowe kreski w bordo przecinają formę, jak rysy albo nitki wspomnień. Na dole rządzi ochra i brudne złoto, z plątaniną linii, a obok czarna siatka jak pęknięta mozaika. Technika wygląda na akwarelę , miejscami rozmytą, miejscami szorstką, super rough. Nastrój jest senny, trochę klaustrofobiczny, ale też intymny, no serio. Czuję tu wstyd i czułość naraz, taki dziwny skurcz w brzuchu. To jest smutny królik. Patrząc dłużej, można pomyśleć o kruchości, o tym jak łatwo się pogubić, i jak się potem składać z kawałków. Akwarela oprawiona w passe-partout o wymiarach 30 x 40 cm.