Opis obrazu

Na obrazie dominuje postać kobiety o jasnej skórze i chłodnym spojrzeniu, namalowana grubą, nie do końca równą plamą barwną. Jej różowo pomarańczowy tors kontrastuje z mlecznym błękitem tła. Obok, po lewej, wije się wielka forma jak łuk lub fragment ciała, zielonkawa i poszarpana pociągnięciami pędzla. W dolnej części płonie czerwień i rdzawy brąz, a na tym tle stoją ciemne sylwetki ludzi, jakby w tłumie. Jest tu niepokój i taki dziwny spokój naraz. Styl miesza ekspresjonizm z abstrakcją, widać warstwy farby, przetarcia, szybkie gesty, bardzo raw. Czuję napięcie, jak przed tańcem albo ucieczką. Ten obraz jest jak opowieść bez słów. Ma w sobie coś z chaosu i harmonii jednocześnie. Wydaje się, że każdy detal, każde pociągnięcie pędzla ma swoje miejsce w tej enigmatycznej historii. Czuję, że artysta celowo zostawił miejsce na własne interpretacje. To dzieło, które z każdym spojrzeniem odkrywa coś nowego.