Opis obrazu

Na obrazie widać dwie uproszczone postacie w mocnym uścisku. Kontury są ciemnobrązowe i oszczędne, a wnętrza prawie puste, jakby artysta zostawił miejsce na nasze myśli. Przez ciała idą pionowe smugi fioletu i czerwieni, trochę jak światło z neonu, trochę jak rana. Tło jest miękkie, akwarelowe, w beżach i żółciach, z mgiełką różu przy dole. Z lewej przelatują szare sylwetki ptaków, rozmazane, w ruchu, super dreamy. Kompozycja jest prosta, ale napięta, bo para stoi na kruchym, poszarpanym gruncie. Czuję tu ciepło i niepokój naraz, taki dziwny mix. To jest obraz o tuleniu i o trzymaniu się, kiedy wszystko się sypie. Ptaki lecą szybko. Technika wygląda na akwarelę z tuszem, z celowymi zaciekami i lekką niedbałoscią. Odbiorca może poczuć ulgę, ale też coś jakby ukłucie w brzuchu, bo ta bliskość jest piękna i troche straszna.