Opis obrazu

Obraz rozgrywa się między turkusami i grafitem, przez które przeciskają się fuksje, żółcie i pomarańcz, tworząc trzy wydłużone sylwetki. Krawędzie falują, linie są drapane w mokrej farbie, a sieć białych rys przypomina pęknięte szkło. Kompozycja jest wertykalna, gęsta po bokach, z oddechem w centrum. Powietrze jest gęste, troche chłodne, jak w korytarzu po koncercie. Styl to figuratywny abstrakt z warstwami laserunków, suchym pędzlem i sgraffito. Czuję napięcie i czułość naraz, bo ciała niby blisko, a jednak od siebie odchylone. Ja myślę, że te postacie tańczą i są zrobione z tęczy. Dla mnie to rozmowa o kruchości i dotyku, o tym jak światło rozkrusza mrok. Jedno słowo pasuje tu najlepiej. glow. Smugi prowadzą wzrok jakby po mapie, czasem krzyczą, a czasem mruczą. I w sumie lubie tę niepewność, taki lekki dygot który zostaje w rękach.