Opis obrazu

Na papierze rozlewa się akwarelowa mgła w zielonkawych i turkusowych plamach, przechodzących w rdzawy beż przy krawędzi. Z tej miękkiej chmury wyłaniają się dwie sylwetki, zaznaczone oszczędnym konturem w granacie, z krzywymi liniami bioder i ostrym zygzakiem w miejscu twarzy jednej postaci. Kompozycja jest pionowa, dużo powietrza i ciszy, biel tła po prostu oddycha. Widać ślady ołówka i przetarcia, jakby mieszana technika, akwarela i suche kreski, plus zacieki. Nastrój jest spokojny, ale pod spodem czai się napięcie, taka lekka drżonka. To wyglada jak dwie osoby co bawią się w chowanego. Odbieram to jak rozmowę bez słów, jedno stoi obok, a jednak odpływa, totalnie hazy. Minimalizm formy robi robotę, zostawia miejsce na dopowiedzenia. Mogę odczytać ból i czułość naraz, zygzak w głowie kłuje, ale miednice rysowane miękko mówią o kruchości. Troche nieporządku, trochę elegancji, i nagle czuję że to obraz o byciu razem i osobno jednocześnie.