Opis obrazu

Na płótnie migoczą pasma ochry, mięty, błękitu i różu, przecięte siecią rys, kresek i pajęczynowych wzorów. Centralny gest, czarna wstęga, wygina się jak gałąź albo ptak w locie, obok bieleją nieregularne płatki przypominające liście. Kompozycja jest pionowa, poszatkowana, lecz trzyma rytm, jak muzyka grana na jednym oddechu. Atmosfera półsnu, trochę niepewna, trochę ciepła. Wygląda jak liść, co tańczy z wiatrem i mówi hop. Artysta zdaje się używać akrylu, laserunków, może frotażu i drapania, do tego warstwy kolażowych siatek. Tekstury są tak gęste, że niemal słychać trzask pędzla, a czasem ciszę. Te kolory jest naprawde fizyczne, z chwile blade, po chwili nabierają glow. Obraz może mówić o kruchości i opiece, o ścieżce w gąszczu, zreszta każdy znajdzie coś innego. Ja czuję spokój i małe ukłucie ciekawości, serio.