Opis obrazu

Na chropowatym papierze migoczą błękity, zgaszone róże i brązy, z których wyrastają smukłe sylwetki bez twarzy oraz zawieszona maska. Kompozycja wertykalna, poszarpana, przecięta brązowymi pnączami oplatającymi ciała i opadającymi ku wodnistemu dołu. W tle pulsują kratkowane plamy, niby miasto, niby siatka. Nastrój senny i lepki, melancholia miesza się z napięciem, no i szczerze, coś tu uwiera. Akwarela płynie cienkimi laserunkami, a suchy pędzel rysuje chropkie krawędzie, surowo i trochę raw. Delikatne przesunięcia planów sugerują pamięć, która się zacina. Ta pani wygląda jak duch i trochę się boję. Odbiorca może czuć splątanie i czułość naraz, troche rozmazne wspomnienie ściska gardło, a nitki które nas wiążą nagle widać.