Opis obrazu

Na płótnie dominują głębokie błękity, z których wyłaniają się dwie postacie jak zawieszone w wodzie. Po lewej wybucha rozżarzona plama pomarańczu i żółci, sieć cienkich żyłek tworzy rozedrgany glow. Twarze są subtelnie modelowane, reszta ciał płynie w płaskich plamach, a z konturów spływają nitki farby jak nerwy, przypadkwo i celowo zarazem. Kompozycja asymetryczna, ciepło zderza się z chłodem i robi się nieswojo, ale przyciąga. Ta pani ma włosy jak ogień i jest miła. Atmosfera półsnu, niby intymnie, a jednak coś drży pod skórą. Widać laserunek, warstwy, przecierki i zarys kratkowań, jak mapa ruchu ręki. Czuję melancholię i czułość, też lekką trwogę, jakby obraz opowiadał o bliskości co chroni i o czasie który rozszarpuje brzegi.