Opis obrazu

Tło wygląda jak mapa z pajęczyną linii, w chłodnych turkusach, szarościach i kroplach zieleni. Na tym tle wyrasta bryła przypominająca tors, obwiedziona ostrą czerwienią i przecięta białymi, geometrycznymi cięciami. Obok przesuwa się przezroczysta sylweta, a w dole leży figura w sinawym, morskawym tonie, jak ciało niesione w ramionach. Ja widzę zielonego człowieka co śpi. Kompozycja jest poszatkowana, troche chaotyczna, ale trzyma się osi ukośnych, jakby ruch i bezruch przepychały się łokciami. Faktura gęstnieje dzięki przetarciom, laserunkom i rysom jak sgraffito, miejscami farba wydaje się prawie kolażowa. Aura chłodna i melancholijna, z cichym napięciem co i niepokoi i tuli. Dla mnie to obraz o pamięci ciała i opiece, ale też o znikaniu, takie haunting szeptem. Patrzę i myślę no tak, może powrót po bitwie albo zwykły sen, robi się we mnie ciężko a potem cieplej. Autor łączy anatomię z abstrakcją, kontrast matu i połysku, przerzutne przeźroczystości i cienie jak echo. Nie wszystko się zgadza perspektywicznie i świetnie, bo ten lekki błąd, ta zadrąca krawędź sprawia że bardziej wierzę w to co czuję.