Opis obrazu

Na płótnie wirują czerwienie i pomarańcze, sieć drobnych kwadracików i spękań miesza się z chropowatą fakturą. Pośrodku stoi ciemny blok z numerem 8155, mur dzielący dwie profilowe twarze. Wokół nich krążą chłodne sino niebieskie dłonie z czerwonymi paznokciami, ustawione w gesty rozmowy i targu. Te ręce są duże i trochę straszne. Kompozycja jest geometryczna, ale rozszarpywana przez nerwowe pociągnięcia, przecierki i drapania, jakby autor mieszał kolaż, laserunki i sgraffito. Atmosfera jest naprawde napięta, gęsta, półsenna, jak w poczekalni, gdzie ktoś zaraz cos powie. Numer to może kod pamięci, dłonie to prośba i dystans naraz, a ja mam w głowie miejski glitch.