Opis obrazu

Na obrazie widzę niemal nagą postać zwiniętą w kłębek, w szachownicowych spodenkach, ułożoną po skosie płótna. Tło faluje plamami zgaszonego błękitu, zieleni i lila, jakby woda i dno mieszały się w jeden półsen. Pociągnięcia pędzla są grube, czasem rozsmarowane, a światło ślizga się po skórze krótkimi refleksami, które spływaja. Styl balansuje między realizmem a miękką ekspresją, z impastem i laserunkiem, trochę staroświecki. Atmosfera jest weightless i cicha, lecz napięta, jak przed zanurzeniem. Czuję kruchość, potrzebę schronienia, wspomnienie lata nad rzeką. Dla mnie to obraz o zawieszeniu i odwadze, której jeszcze troszke brak. Chłopiec zwija się jak kulka i chyba śpi. Nie wszystko jest równe, widać smużki i drobne niedokładności, co dziwnie bardziej działa. Myślę sobie ale numer, patrzę i też chcę się zwinąć, żeby odpocząć.