Opis obrazu

Na obrazie widać bliską grupę trzech postaci ułożonych w trójkąt. Kobieta w zieleni i z jasną chustą pochyla głowę, jej twarz jest miękka, jakby zrobiona z ciepłych brązów i różu. Po prawej mężczyzna w czerwieni i błękicie, z siwą brodą, tworzy mocny kontur, a jego spojrzenie jest ciężkie, ale czułe. W środku dziecko w białej koszuli, z dużymi oczami, patrzy prosto na mnie. Dziecko jest słodkie i małe. Tło jest ciemne i spokojne, więc światło na skórze i fałdach tkanin robi cały show. Pociągnięcia pędzla są widoczne, trochę szorstkie, jak w malarstwie olejnym, a jednak delikatne w przejściach. Nastrój jest intymny, niemal modlitewny, ale też domowy, taki zwykły. Czuję tu opiekę i kruchą nadzieje, i aż mi sie robi ciszej w środku. Można to czytać jako ikonę bliskości, albo po prostu jako scenę, w której miłość trzyma wszystko w kupie.