Opis obrazu

Na jasnoszarym tle wybucha ogromny bukiet jak chmura, rozlany szeroko na boki i ciężki u góry. Widać kremowe i morelowe płatki, złotawe smugi i turkusowe plamy, a między nimi nerwowe, czerwone niteczki jakby ktoś je szybciutko dopisał. Kompozycja jest gęsta, lecz nie dusi, bo farba zostawia prześwity i oddech. Pociągnięcia są grube, miejscami z impastem, miejscami rozcierane, taka mieszanka gestu i przypadkuu. Nastrój ma jednocześnie lekki i rozedrgany, jak po dobrej rozmowie. Patrząc na to czuję trochę radości, trochę chaosu, i nagle robi sie ciepło w środku, wow. Styl idzie w stronę ekspresyjnej abstrakcji, gdzie kolor gra pierwsze skrzypce, a detale tylko mrugają.