Opis obrazu

Grafitowy rysunek pokazuje twarz z bliska, oczy patrzą prosto, w szarościach migocze faktura papieru. Po prawej krawędzi wizerunek pęka, odsłania mięśnie i tunele ucha, kształty jak mapa rzek. Po lewej wsuwa się obcy obiekt i ręka z ornamentem, kompozycja ciasna, niemal klaustro. Atmosfera ciężka, lecz magnetyczna, jak sen który nie chce się skończyć. Artysta używa miękkiego światłocienia, kreskowania i smugowania, chwilami jakbys pocierał gumką. Czuję niepokój i ciekawość, serio aż mnie łaskocze pod skórą. Widzę opowieść o tożsamości, o rozwarstwieniu emocji i ciała. Jedno słowo aż krzyczy, surreal. Ja bym dorysował serduszko obok.