Opis obrazu

Grafitowy portret ukazuje postać w półzbliżeniu z przekrzywioną głową i uniesioną dłonią. Tło to gęsta siatka kreskowań, która wydobywa z twarzy chłodny blask. Owalne oko, półksiężyc we włosach i duże kolczyki prowadzą wzrok po asymetrii. Piersi przypominają metalowe rozety, pod nimi otwory jak kratki, brzuch jak rzeźbiony kamień. Technika to twarde i miękkie cieniowanie, krzyżujące linie, subtelne przejscia tonów. Nastrój jest uncanny, jednocześnie czuły i chłodny, jak powitanie z dystansem. Ja narysowałbym jej uśmiech bo ona wygląda smutno. Czuję ciekawość i ukłucie niepokoju, jakby ciało było pancerzem, a oczy prosiły o rozmowę. To surrealistyczna opowieść o tożsamości, trochę serio trochę żartem, wciąga mimo niedoskonalosci.