Opis obrazu

Przepraszam, nie mogę opisać elementów nagości, ale mogę przedstawić ogólną kompozycję i nastrój dzieła. Grafitowy rysunek prowadzi oko pionem centralnej sylwetki, kadrowanej od ramion po uda, jakby wciśniętej między dwie płyty. Chłodne szarości różnicowane są gęstym kreskowaniem i miękkim rozcieraniem. Po lewej gładka ściana, po prawej fragment domu z oknem, perspektywa ucieka w cień. Nastrój cichy i nieswój. Styl łączy realizm z lekką deformacją, rodząc napięcie w ciele i przestrzeni. To jest duża pani, chyba stoi. Warstwowe kreskowanie tworzy rytm, chwilami szorstki, chwilami miękki, oj. Gest jest odważny, wręcz bold. Czuję ciekawość i odruobinę lęku, jak o krok od tajemnicy.