Opis obrazu

Czarno-białe rysunek ołówkiem, kompozycja centralna: gładki tors bez twarzy otoczony mechaniczno‑anatomicznymi fragmentami. Linie wywijają się w spirale, panele skóry jak płytki, powycinane mięśnie, stawy i oczy w niespodziewanych miejscach. Cieniowanie głębokie, warstwowe, od grafitowej mgły po ostre refleksy, widać kreskowanie i drobną fakture papieru. Atmosfera chłodna, kliniczna, ale jednocześnie intymna, trochę uncanny. To trochę straszny robot z okiem w brzuszku. Styl zahacza o surrealizm i body‑art, jakby z atlasu anatomicznego, tylko przerysowne. Czuję niepokój, ale też ciekawość, bo ciało staje się maszyną i maską. Mysle o kruchości. Troche boli, troche fascynuje.