Opis obrazu

Szkic w odcieniach grafitu pokazuje nagie ciało skulone jak muszla, po lewej w gładkim cieniu, po prawej przy krawędzi pełnej wijących się form. Tonalny gradient od czerni do srebrnej bieli modeluje mięśnie, kolano błyszczy, skóra jest jak porcelana. Linie raz akademickie, raz nerwowe, zdradzają ołówek, cieniowanie i delikatne kreskowanie. Nastrój cichy, trochę uncanny. Ta pani siedzi i ma nogi jak korzonki. Organiczne sploty przejmują dłoń i stopę, jakby ciało wrastało w ścianę, jakby się gubiło. Czuję troche niepokój, ale też czułość. No i powiem wprost, realizm zderza się z fantazją i pyta o nasze korzenie. Myślę o uwięzieniu i o pragnieniu schronienia, o chwili gdy człowiek cichutko nasłuchuje ziemi.