Opis obrazu

Grafitowe pasma układają się w monumentalny portret wtłoczony w ramę okna i chłodne kafelki. Twarz jest rozparcelowana na płaty i guzy, jedno oko wytrzeszczone, drugie jakby znużone, na czole spiralny guz i pajęcza siateczka żył. Szrafowanie gęste, miejscami rozmyte, dodaje plastyki i chirurgicznej precyzji. Tło z dachówką i murem to tylko dekor, który porządkuje perspektywę. Tu jest cicho i trochę nieswojo. Ta twarz jest ogromna i patrzy na mnie jak balon. Styl balansuje między surrealizmem a groteską, linie czasem uciekają, są drobne przetarcia, chybaby celowe. Czuję melancholię i lekki lęk, ale też czułość, naprawde, więc mówię sobie jedno słowo uncanny.