Opis obrazu

Na płótnie trzy twarze sklejone w jedną kompozycję tworzą niemal symetryczny totem. Po bokach półprofilowe kobiety z zamkniętymi powiekami, w tonach brzoskwini i rdzawej czerwieni. Pośrodku czarna maska jak noc, oczy turkusowe jak szkło, rzęsy wachlarze, usta wyrysowane neonem. Niżej migocze serce w formie fasetowanego klejnotu, czerwono czarne, jakby zarzyło się od środka. Atmosfera gęsta i hipnotyczna, troche niepokojąca, aż człowiek mruga rzadziej. Ja mam ciarki, serio, bo to spojrzenie wwierca się w głowę. To pani o trzech twarzach. Styl ociera się o surrealizm i pop art, gładkie modelowanie skóry miesza się z fakturą tła i ostrym konturem. Pociągniecia są pewne, światło jak z klubowej lampy, czerwienie gryzą brązy i czernie, kontrast jest bold. Obraz gada o masce i tozsamości, o ciszy z boku i wrzasku w środku, o sercu co pęka i twardnieje, trochę o nas.