Opis obrazu

Monumentalna bryła lodu ukazana na tle chłodnego, rozległego nieba zajmuje niemal całą szerokość kompozycji. Jej nieregularna forma, złożona z ostrych załamań, szczelin i przejść błękitu, odbija się w ciemnej powierzchni wody. Wokół głównej bryły unoszą się drobne fragmenty lodu. Obraz koncentruje uwagę nie na rozległości krajobrazu, lecz na jednej, wyodrębnionej formie lodu. Jej monumentalność zostaje zestawiona z poczuciem samotności i ruchu. Poziomy format podkreśla wrażenie dryfowania — lodowa bryła nie ma już stałego miejsca, lecz przemieszcza się po otwartej przestrzeni. Notatki W cyklu "Portrety Gór" obraz zajmuje szczególne miejsce. Nie przedstawia góry jako trwałej, zakorzenionej formy, lecz jej przeciwieństwo — fragment lodu oderwany od większej całości. Tytuł "Oderwany, dryfujący" odnosi się zarówno do fizycznego charakteru przedstawionej bryły, jak i do bardziej uniwersalnego doświadczenia utraty związku z miejscem. Obraz nie potrzebuje jednak dodatkowego komentarza. Sam motyw wystarcza, by pojawiło się pytanie o trwałość krajobrazu i jego przemiany.