Opis obrazu

Obraz pokazuje ogromną górę lodową, rozlaną niemal przez całą szerokość kadru, w chłodnych błękitach, mlecznych bielach i szarościach nieba. Bryła jest poszarpana, pełna ostrych załamań, jaskiń i miękkich przejść światła, a spokojna tafla wody odbija ją jak lekko rozmazane lustro. Wszystko jest tu ciche, aż dziwnie. To taki spokój, co trochę niepokoi, bo czuć potęgę natury i jej obojętność. Ja widzę tu realizm z nutą liryczności, malowany gładko, subtelnie, z delikatnym modelunkiem i miękką pracą pędzla. Ten lód wygląda jak wielki zamek. Obraz jest piękny, ale też surowy i samotny, wywołuje zachwyt, lekki chłód w środku i chyba też refleksje, że wszystko może stopnieć, zniknąć, pójść sobie. AI Inspiracją była fotografia stokowa oderwanego ogromnego kawałka lodowca. Nie zależało mi na wiernym odtworzeniu konkretnego widoku. Chciałam zachować to, co najbardziej mnie poruszyło – monumentalność lodu, zachwycające piękno, zmienność.