Opis obrazu

Trzy okrągłe bulaje wyznaczają rytm tej kompozycji, a w centralnym z nich samotna postać staje naprzeciw białego niedźwiedzia zanurzonego w chłodnym błękicie wody. Wnętrze przypomina techniczne laboratorium lub sterownię, wypełnioną rurami, manometrami i pulpitami, które zamykają przestrzeń gęstą siecią ciemnych linii. Najmocniejszy kontrast buduje tu zestawienie przygaszonych zieleni i granatów z mlecznym światłem opadającym z góry oraz rozświetlonymi oknami na podwodny świat. Miękko prowadzone pociągnięcia farby lekko rozmazują kontury, dzięki czemu scena balansuje między realizmem a snem. Taka praca dobrze odnajdzie się we wnętrzu spokojnym i skupionym, gdzie chłodna paleta oraz filmowy półmrok nie zginą w nadmiarze bodźców. Jest to opowieść o granicy pomiędzy tym, co znamy, a tym, czego jeszcze nie rozumiemy. „W odmętach światów” sugeruje wiele różnych światów, które mogą istnieć jednocześnie: świat emocji, świat wyobraźni, wspomnień, złudzeń, pragnień, snów, wewnętrznych przeżyć. Nie wiadomo, ile ich jest i gdzie dokładnie się przenikają. To, co chłopiec dostrzega w głębinach, może być odbiciem jego własnych pragnień, lęków i tęsknot. Być może patrzy nie tyle w inny świat, ile w głąb samego siebie. Może dziewczynka jest jego bratnią duszą, kimś, na kogo czekał. Może jest wspomnieniem, częścią jego wyobraźni albo kimś, kogo dopiero ma odnaleźć. A może to on sam stoi na granicy światów i zastanawia się, czy odważyć się wejść głębiej. A może wszystko jest tylko iluzją.