Opis obrazu

Obraz uderza zestawieniem ciepłych beży, brudnych czerwieni, śliwkowego fioletu i smug turkusu, które wyznaczają pionowe podziały kompozycji. Widać tu figury jakby roślinne albo ptasie, obok kiści winogron zbudowanych z ciemnych, niemal pulsujących kół. Wszystko jest trochę rozmazane, trochę poszarpane, lecz właśnie to robi robotę. Atmosfera jest dziwna, gęsta, lekko senna, a zarazem niespokojna. To wygląda jak pamiętnik emocji, nie zwykły obraz. Dziecko by powiedziało, że to są magiczne kwiaty i kuleczki. Artysta miesza ekspresję z intuicyjnym gestem, używa plamy, kreski i faktury w sposób bardzo free. Ja serio czuję tu napięcie, ale też czułość, jakby coś sie rozpadało i jednocześnie rodziło na nowo.