Opis obrazu

Obraz wygląda jak zderzenie mapy miasta z czyimś szybkim, nerwowym szkicem. W centrum widać warstwy beży, brudnych brązów i czerni, jakby spod farby przebijały stare ślady i wspomnienia. Mocna czerwona plama po prawej robi cały show, a błękitna, wijąca się linia prowadzi wzrok przez kompozycje prawie jak rzeka. Wszystko jest zamknięte w surowej, geometrycznej ramie, lecz w środku panuje lekki chaos. To jest fajne jak sen. Czuć tu klimat niepokoju, ale i ciekawość, taki miejski szum, troche zimny, troche żywy. Styl wydaje się ekspresyjny, półabstrakcyjny, z gestem, nakładaniem faktur i spontanicznym rysunkiem. Patrząc, mam wrażenie zagubienia, ale też jakiejś dziwnej nadzieji, serio.