Opis obrazu

Obraz przyciąga od razu, bez gadania. Kompozycja jest pionowa, poszatkowana na pasy i bloki, jakby ktoś rozciął rzeczywistość na kawałki i skleił ją od nowa. Dominują ostre czerwienie, czerń, przygaszony błękit i brudne beże, a przez środek biegnie jasna smuga, niemal jak pęknięcie albo oś całego świata. Kształty są geometryczne, lecz obok nich wiją sie organiczne, niemal potworne formy. To jest troche dzikie i bardzo alive. Czuję niepokój, ale też dziwną fascynacje, serio. Wygląda jak mieszanka kolażu, ekspresjonizmu i abstrakcji. Jak robot i smok w jednym obrazku. Artysta gra kontrastem, warstwą, fakturą, robi lekki chaos, który jednak trzyma fason. Ten obraz może budzić lęk, ciekawość i takie ciche wow, bo niby nic nie tłumaczy, a mówi sporo.