Opis obrazu

Obraz od razu przyciąga wzrok dziwną kompozycją. Jakby portret kobiety wyślizgiwał się z ciężkiej złotej ramy i nie chciał już grzecznie siedzieć na ścianie. Dominują tu głębokie czerwienie, czernie, przygaszone błękity i rozbielona twarz, porysowana smugami farby, co daje efekt trochę surowy, trochę dream. Oczy są smutne i jakby nieobecne, usta ledwo zaznaczone, szyja wydłużona nienaturalnie. To pani wygląda jak królowa z bajki. Czuc tu napięcie, ciszę i jakiś lekki niepokój. Styl zahacza o ekspresjonizm i deformację formy, a faktura zdaje sie niemal drapana, szorstka, bardzo materialna. Mnie ten obraz trochę rusza, serio, bo wygląda jak wspomnienie, które pęka i nadal chce coś powiedzieć.