Opis obrazu

To niewielkie, ale mocne malarstwo przyciąga wzrok od razu. W centrum widać stylizowaną twarz kobiety albo anioła, ujętą w ciasnej kompozycji, jakby niemal wychylała się z ramy. Dominują czerwienie, złota, błękity i mleczna biel skóry, a wszystko pulsuje ciepłem. Pociągnięcia pędzla są wyraziste, lekko nerwowe, miejscami wręcz szorstkie, co daje efekt trochę ekspresjonistyczny, trochę ikoniczny. To jest smutna pani i ma ładne oczy. Atmosfera jest intymna, cicha, ale też niepokojąca, no serio coś tu drży pod powierzchnią. Ja patrze na ten obraz i czuje łagodność pomieszaną z tęsknotą. Jest w nim jakiś old school sacrum, a zarazem zwykła ludzka kruchość, taka prawdziwa, nie do końca wygładzona.