Opis obrazu

Obraz pokazuje wydłużoną, niemal ikonową postać kobiety z dzieckiem, ujętą bardzo blisko, jakby twarze wychodziły prosto do nas. Dominują ciężkie czerwienie, brązy, czernie i złotawe rozbłyski, a całość ma surową, trochę szorstką fakturę. Kompozycja jest pionowa i ciasna, przez co robi sie intymnie, ale też ciut niepokojąco. To jest mama i dzidziuś. Grube kontury, uproszczone kształty i ekspresyjne pociągnięcia pędzla nadają dziełu styl na pograniczu ikony i nowoczesnego malarstwa. Czuć tu skupienie, ciszę i jakiś smutek, serio. Ja patrze i mam wrażenie, że to o opiece, ale też o samotnosci. Ten mrok jest wręcz cinematic. Obraz może poruszać, bo świętość miesza się tu z czymś bardzo ludzkim i kruchym.