Opis obrazu

Na obrazie dominuje twarz zbudowana z ostrych linii i ciężkich, prawie rzeźbiarskich plam farby. Czerwienie, granaty, złota i brudne beże zderzają sie ze sobą mocno, bez ceregieli. Kompozycja jest ciasna, skupiona na oczach i wydłużonym nosie, przez co postać patrzy wprost, aż troche niepokojąco. To wygląda jak ikona, ale taka po przejściach, pęknięta i żywa. Farba jest gruba, ekspresyjna, widać impast i gest ręki artysty. Ona ma smutne oczy jak z bajki. Jest tu cisza, ale i napięcie, coś very intense. Mnie ten obraz rusza, serio, bo miesza świętość z ludzkim bólem. Można czuć melancholie, zmęczenie, a jednoczesnie dziwną siłe, która mimo wszystkiego dalej trwa.