Opis obrazu

Na obrazie widać anielską twarz ujętą bardzo blisko, jakby artysta podszedł niemal nosem do deski. Dominuje ognista czerwień tła, rozgrzana złotem i rudym brązem, a na jej tle jasna, niemal porcelanowa twarz wydaje sie krucha i cicha. Duże migdałowe oczy, małe usta i miękko zaokrąglone kształty budują kompozycję prostą, ale mocną. Skrzydła błyskają błękitem, bielą i zielenią. Ten aniołek patrzy smutno i troche dziwnie. Widać grube pociągnięcia farby, fakture drewna, ekspresję bliską prymitywizmowi i ikonopisaniu, choć całość ma też coś very surowego. Jest tu spokój, ale nie taki łatwy, bardziej jak cisza po czymś ważnym. Mnie ten obraz lekko ściska w środku, serio. Można w nim zobaczyć niewinność, zmęczenie i jakąś małą nadzieje.