Opis obrazu

Obraz tonie w złocie. w ochrach. w ciepłych brązach i przygaszonej bieli, a cała kompozycja skupia się na wydłużonych twarzach Matki i Dziecka, lekko przechylonych ku sobie. Ich oczy są wielkie, trochę smutne, trochę nie z tego świata. To wygląda jak stara ikona, ale taka przetarta przez czas i życie, z pęknięciami farby, chropawą fakturą i śladami gestu ręki artysty. Jest tu cisza, lecz nie martwa, raczej miękka i głeboka. Dziecko patrzy jakby pytało o coś ważnego. To jest mama i dzidziuś i są bardzo blisko. Czuję wzruszenie, serio. Styl łączy sakralną tradycję z ekspresyjnym, almost surowym malarstwem, więc obraz jednocześnie koi i lekko niepokoi.