Opis obrazu

Na obrazie widać postać kobiety o wydłużonej twarzy, zamkniętych oczach i ciężkiej ciemnej szacie, która niemal spływa pionowo w dół. Tło pulsuje ciepłym złotem, ochrą i przygaszonym pomarańczem, a wokół głowy biegną kręgi jak halo, trochę nierówne, jakby malowane na szybko, ale z wyczuciem. To jest smutna pani i chyba śni. Kompozycja jest frontalna, prosta, a jednak mocna, bo twarz przyciąga wzrok od razu. Widać ekspresyjne pociągnięcia pędzla, deformację formy i lekko ikonowy klimat. Jest w tym cisza, skupienie, ale też jakiś ból, no serio. Mnie ten obraz rusza, bo wygląda jak modlitwa i zmęczenie naraz. Surowy, deep, trochę niepokojący, a jednocześnie ciepły.