Opis obrazu

Na obrazie dominuje twarz kobiety o wydłużonych, miękko modelowanych rysach, osadzona na intensywnie czerwonym tle, które aż buzuje od napięcia. Czerń kaptura i stroju kontrastuje z jasną, niemal porcelanową skórą i białą chustą, tworząc kompozycję prostą, ale bardzo mocną. Pociągnięcia farby są swobodne, miejscami szorstkie, widać też siatkę spękań, co daje old vibe i dodaje dziełu ciężaru czasu. Atmosfera jest cicha, trochę smutna, a trochę dostojna, no serio, trudno odwrócić wzrok. Ta pani wygląda jak z bajki i snu. Styl balansuje między portretem klasycznym a ekspresyjnym uproszczeniem formy. Obraz może budzić niepokój, ale też czułość. Ja patrze na niego i czuję lekkie wzruszenie, jakby ktoś zatrzymał moment zadumy, tak po prostu, bez gadania.