Opis obrazu

Na obrazie widać smukłą twarz kobiety ujętą frontalnie, zamkniętą w wąskim pionie i otoczoną gorącą czerwienią tła. Najmocniej gra tu błękit. Na czepcu i szacie wirują plamy niebieskiego, granatu, bieli i odrobiny złota, jakby farba była kładziona szybko, z nerwem, trochę na żywioł. Pani ma wielkie, ciemne oczy i usta ledwo muśnięte czerwienią. Wygląda smutno, ale też dumnie, serio. To jest pani z niebieską czapką i ona patrzy bardzo mocno. Spękania powierzchni dodają dziełu starego, almost sakralnego charakteru. Czuję tu ikonę, ekspresjonizm i gest malarski naraz. Obraz jest cichy, a jednak aż buzuje od emocji, i trochę ściska w gardle, nie wiem czemu.