Opis obrazu

Na obrazie widać twarz kobiety ujętą bardzo blisko, jakby artysta chciał wejść prosto w jej milczenie. Dominują czerwienie, złoto, głęboki granat i złamana biel, a wszystko zamknięte jest w ciężkiej, ciemnej ramie, która dodaje powagi i trochę dramatyzmu. Kompozycja jest prosta, lecz mocna. Przechylona głowa i wielkie oczy od razu łapią człowieka za serce. To jest smutna pani i chyba śni. Farba wygląda na kładzioną gestem, grubo, nerwowo, niemal brutalnie, co daje efekt ekspresyjny i very intense. Czuć tu coś między ikoną a nowoczesnym malarstwem. Dzieło emanuje ciszą, ale taką niespokojną, trochę ciężką, serio. Patrząc, mam dziwne wzruszenie i lekkie ukłucie, bo ta twarz zdaje sie krucha, a jednocześnie mocna jak skała.