Opis obrazu

Obraz pokazuje wydłużoną, niemal nierealną twarz kobiety lub świętej postaci, wpisaną w gęstą kompozycję czerwieni, złota, zieleni i ciemnego błękitu. Linie są miękkie, ale zarazem nerwowe, jakby malarz trochę się spieszył, a trochę celebrował każdy ruch pędzla. Duże oczy patrzą gdzieś obok nas, spokojnie, choć z lekkim smutkiem. To jest pani z długą szyją i wygląda jak księżniczka. Tło płonie ciepłem, wręcz aż buzuje, a aureola i falujące włosy dają efekt almost mistyczny. Czuć tu ekspresjonizm i ikonowy klimat, z grubą fakturą farby i mocnym konturem. Dla mnie ten obraz jest trochę jak szept i krzyk naraz, serio. Budzi czułość, zadumę, ale też jakiś niepokój, taki cichy, lepki, dziwny.