Opis obrazu

Na obrazie dominuje ciepłe złoto tła, przecięte siateczką spękań i chropawą fakturą, jakby czas sam po nim przeszedł. Na tym tle wybija się twarz kobiety w czerwonym welonie i szerokim, niemal płonącym nimbie. Kompozycja jest bliska, skupiona, wszystko kręci sie wokół spojrzenia. Oczy są wielkie i smutne, usta małe, lekko drżące. To jest pani z czerwonym kółkiem jak słonko. Styl przypomina ikonę, ale artysta luzuje reguły, daje miększy kontur, bardziej malarską plamę, trochę ekspresji, trochę sacred vibe. Obraz jest cichy, ale nie martwy. Ja serio czuje tu wzruszenie i jakiś niepokój, bo świętość miesza się z kruchością człowieka.