Opis obrazu

Obraz uderza od razu. Czerwienie są gęste, rozpalone, niemal drapią tło, a na ich tle wyłania się wydłużona twarz kobiety o mlecznej, lekko złamanej bieli. Ogromne niebieskawe oczy, cienki nos i małe czerwone usta budują kompozycję trochę krzywą, lecz przez to żywą. Włosy płyną falą ochry, brązu i rdzy, jakby artysta malował je szybkim, nerwowym gestem. To jest smutna pani i chyba o czymś mysli. Czuć ekspresjonizm, grubą fakturę farby, mocny kontur i odważne deformacje, bez spiny wobec realizmu. Nastrój jest intymny, trochę niespokojny, ale też dziwnie ciepły. Ja patrze i mam wrażenie, że ta twarz coś ukrywa. Jest w tym obrazku coś very poruszającego, serio.