Opis obrazu

Obraz uderza mocnym zestawieniem barw. Głębokie bordo i czerwienie zderzają sie tu z elektrycznym błękitem i złamanym złotem, a całość aż pulsuje. W centrum widać smukłą, zdeformowaną postać o przechylonej głowie i wielkich, szklistych oczach. Tło jest gęste, poszarpane, jakby malarz rozrzucił emocje po płótnie bez hamulców. To trochę ekspresjonizm, trochę abstrakcja, no i ten gest, taki free, spontaniczny. Obraz jest smutny, ale też dziwnie ciepły. Wygląda jak ktoś, kto bardzo chce coś powiedzieć, lecz utknął w ciszy. Dziecko by powiedziało. Ta pani jest smutna i świeci. Ja patrze na to i mam lekki ścisk w środku, serio. Linie są nerwowe, farba zdaje sie płynąć, co daje efekt niepokoju, ale i jakiejś czułej kruchości.