Opis obrazu

Obraz uderza od razu kontrastem. Czerwień, granat, brudna biel i czarne plamy ścierają się tu w nerwowej, poszarpanej kompozycji. Widać kilka profili ludzkich głów, jakby zamkniętych w prostokątnych polach, a obok szerokie, szybkie pociągnięcia pędzla rozmazują granice i robi sie trochę niespokojnie. Atmosfera jest gęsta, lekko duszna, ale też dziwnie hipnotyczna. To trochę jak sen, który nie chce sie skończyć. Ja widze tu samotność i tłum naraz. Ten chłopiec na dole wygląda, jakby o czymś cicho myślał. Obraz jest trochę jak komiks i trochę jak ekspresyjny szkic, very surowy, gestyczny, niegrzeczny. To jest fajna głowa i wygląda jak z bajki. Dzieło może budzić niepokój, ale też ciekawość, bo serio, chce się patrzeć dalej.