![\"\"](\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Listeing_to_the_Mermaid_song_OBRAZ_OLEJNY_ro181_227659.jpg\")
<\/a><\/figure>\nRafa\u0142 Olbi\u0144ski, „Listening to the Mermaid song”,110×96 cm, olej na p\u0142\u00f3tnie, galeria Touch of Art<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Jego plakaty wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 mocnymi, zdecydowanymi kolorami i surrealistycznym, odcinaj\u0105cym si\u0119 od postaci t\u0142em. Zamiast kilku symboli Rafa\u0142 Olbi\u0144ski u\u017cywa prostych, jednoznacznych znak\u00f3w, za ich pomoc\u0105 porozumiewa si\u0119 z publiczno\u015bci\u0105 z wielkim przekonaniem. W naszym nowym artykule podpowiadamy co musisz wiedzie\u0107 o jego sztuce.<\/p>\n\n\n\n
Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – najciekawsze znaki szczeg\u00f3lne<\/strong><\/p>\n\n\n\n Tych prac nie spos\u00f3b pomylli\u0107 z innymi obrazami. Pe\u0142ne wyszukanych emocji, gest\u00f3w i delikatnego modelunku postaci afisze od lat budz\u0105 wiele emocji. Niekt\u00f3re z nich bywaj\u0105 kontrowersyjne, inne zach\u0119caj\u0105 do refleksji, ale wszystkie one maj\u0105 jedn\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 cech\u0119: s\u0105 bardzo przemy\u015blane.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – architekt z przypadku<\/strong><\/p>\n\n\n\n Od zawsze poch\u0142ania go rsunek. Wymy\u015blanie czarno – bia\u0142ych kompozycji sprawia mu wiele rado\u015bci. Dla urodzonego w 1943 roku w Kielcach artysty nie ma wspanialszej przygody ni\u017c kreowanie w\u0142asnych \u015bwiat\u00f3w. Kiedy kilkadziesi\u0105t lat p\u00f3\u017aniej zaczyna zaj\u0119cia z architektury na Politechnice Warszawskiej sztuka nagle zaczyna go nu\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – grafik z wyboru<\/strong><\/p>\n\n\n\n Po raz kolejny zakochuje si\u0119 w niej dopiero w latach 60. Zaczyna tworzy\u0107 grafiki, z czasem odchodzi od niej. Dzie\u0142a s\u0105 oryginalne, nietuzinkowe i uniwersalne. Przede wszystkim s\u0105 oszcz\u0119dne w formie, maj\u0105 ma\u0142o szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Malarzowi wystarczy jedna alegoria, zachwyca si\u0119 m.in. znakami przystankowymi.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – plakacista w Nowym Jorku<\/strong><\/p>\n\n\n\n Tworzenie nowych dzie\u0142 to nie jedyna jego pasja. M\u0119\u017cczyzna uwielbia podr\u00f3\u017cowa\u0107, a kiedy nadarza si\u0119 okazja wylatuje do Stan\u00f3w Zjednoczonych. W\u0142a\u015bnie tam zastaje go stan wojenny. Do kraju nie mo\u017ce wr\u00f3ci\u0107, z dnia na dzie\u0144 coraz bardziej poch\u0142ania go plakat. Prace wymy\u015bla szybko, jeszcze szybciej je wykonuje.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – droga do gwiazd<\/strong><\/p>\n\n\n\n Dobra passa go nie opuszcza. Polski komerycyjny rynek sztuki praktycznie nie istnieje, szans\u0119 na wybicie si\u0119 dostaj\u0105 arty\u015bci pokroju Olbi\u0144skiego. Pomagaj\u0105 mu konkursy na najlepsze afisze, umieszczane w dobrze sprzedaj\u0105cych si\u0119 gazetach. Ju\u017c wtedy wykszta\u0142ca sw\u00f3j w\u0142asny rozpoznawalny styl.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski i \u201eCz\u0142owiek z \u017celaza\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n O tej wsp\u00f3\u0142pracy marzy od dawna. Kiedy Andrzej Wajda proponuje m\u0142odemu, dobrze zapowiadaj\u0105cemu si\u0119 arty\u015bcie prac\u0119, ten nie waha si\u0119 d\u0142ugo. Afisz do \u201eCz\u0142owieka z \u017celaza\u201d to pierwsza tego typu kompozycja m\u0119\u017cczyzny. Po niej s\u0105 inne r\u00f3wnie wa\u017cne realizacje. Wkr\u00f3tce o plakaci\u015bcie, kt\u00f3ry najbardziej ze wszystkiego pokocha\u0142 surrealizm i realizm magiczny, m\u00f3wi \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski -geniusz polskiego plakatu<\/strong><\/p>\n\n\n\n Dzi\u0119ki kultowym plakatom artysta nie musi martwi\u0107 si\u0119 o zlecenia. Mo\u017ce przebiera\u0107 w ofertach, wyber jedynie te najciekawsze. Wychodzi z za\u0142o\u017cenia, \u017ce tylko w ten spos\u00f3b mo\u017ce si\u0119 rozwija\u0107. Mo\u017ce dlatego bierze udzia\u0142 w konkursach. Po dziele \u201eNowy Jork stolic\u0105 \u015bwiata\u201d i afiszu stworzonym z okazji 25. Dnia Ziemi zostaje obwo\u0142any gwiazd\u0105 jedyn\u0105 w swoim rodzaju.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – surrealista w slu\u017cbie plakatu<\/strong><\/p>\n\n\n\n Znak rozpozawczy? G\u0142\u0119bokie odcienie zieleni, \u017c\u00f3\u0142ci, granatu, bieli, r\u00f3\u017cu i czerwieni. Wy\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 z drugiego planu bohaterowie nie zwracaj\u0105 uwagi na widza, poch\u0142aniaj\u0105 ich w\u0142asne problemy, marzenia i plany. Wij\u0105ce si\u0119 schody przypominaj\u0105ce klawiatur\u0119 fortepianu, g\u0142owy postaci zro\u015bni\u0119te murem… Z takich pomys\u0142\u00f3w s\u0142ynie nadrealista.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – romans z magazynami<\/strong><\/p>\n\n\n\n Nie wszyscy s\u0105 tym zachwyceni. Fakt, \u017ce jeden z najlepszych tw\u00f3rc\u00f3w afiszy, ma wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z licz\u0105cymi si\u0119 czasopismami, budzi wiele skrajnych uczu\u0107. Wiele si\u0119 zmienia gdy artysta publikuje rysunki i kolorowe prace m.in. w \u201eNew Yorkerze\u201d. Dzi\u0119ki temu osoby nie bywaj\u0105ce w muzeach poznaj\u0105 go.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – najwa\u017cniejsze plakaty operowe<\/strong><\/p>\n\n\n\n Wp\u00f3\u0142praca z gazetam uk\u0142ada si\u0119 g\u0142adko. Sam Olbi\u0144ski nie boi si\u0119 prze\u0142amywa\u0107 schmat\u00f3w. Kontrowersyjne dzie\u0142a, do jakich nale\u017cy \u201eSalome\u201d, \u201eMadame Butterfly\u201d sprawiaj\u0105, \u017ce jego afisze coraz cz\u0119\u015bciej pojawiaj\u0105 si\u0119 na wystawach. W\u0142a\u015bnie wtedy plakacista po raz kolejny zachwyca si\u0119 nowym medium. Ku zadowoleniu mi\u0142o\u015bnik\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnej sztuki zostaje malarzem.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – od filmu do p\u0142\u00f3cien<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zanim stanie przed sztalugami musi upora\u0107 si\u0119 z rosn\u0105c\u0105 liczb\u0105 zam\u00f3wie\u0144. Tych nadal ma sporo. Chocia\u017c jego ostatnim licz\u0105cym s\u0119 dzie\u0142em jest afisz do \u201eMakbeta\u201d we wroc\u0142awskiej Operze, wci\u0105\u017c nie mo\u017ce narzeka\u0107 na nadmiar wolnego czasu. Jego obrazy stanowi\u0105 kwintesencj\u0119 dojrza\u0142ego stylu. Niepozorne symbole staj\u0105 si\u0119 najistotniejszym wyr\u00f3\u017cnikiem stylu artysty.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – ikona surrealizmu<\/strong><\/p>\n\n\n\n Nawet nie wie kiedy staje si\u0119 ikon\u0105. Istniej\u0105ce rzeczy \u0142\u0105czy z przedmiotami wymy\u015blonymi we w\u0142asnej wyobra\u017ani. Mocna kreska i wyraziste kolory to kolejne wyr\u00f3\u017cniki jego stylu. Sztuka stanowi dla niego uniwersalny j\u0119zyk, kt\u00f3rym posluguje si\u0119 z ogromn\u0105 wpraw\u0105. W\u0142a\u015bnie za to malarz wci\u0105\u017c jest uwielbiany.<\/p>\n\n\n\n Rafa\u0142 Olbi\u0144ski w galerii Touch of Art<\/strong><\/p>\n\n\n\n Nieskomplikowane, o du\u017cym \u0142adunku emocjonalnym kompozycje Rafa\u0142a Olbi\u0144skiego od lat ciesz\u0105 si\u0119 gigantyczn\u0105 popularno\u015bci\u0105. S\u0105 bardzo czytelne, a przy tym niezwykle ciekawe. Na naszym blogu znajd\u0105 Pa\u0144stwo wiele inspiruj\u0105cych artyku\u0142\u00f3w o tw\u00f3rczo\u015bci tego niezwyk\u0142ego artysty: https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/rafal-olbinski-ikona-polskiego-plakatu\/.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jego plakaty wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 mocnymi, zdecydowanymi kolorami i surrealistycznym, odcinaj\u0105cym si\u0119 od postaci t\u0142em. Zamiast kilku symboli Rafa\u0142 Olbi\u0144ski u\u017cywa prostych, jednoznacznych znak\u00f3w, za ich pomoc\u0105 porozumiewa si\u0119 z publiczno\u015bci\u0105 z wielkim przekonaniem. W naszym nowym artykule podpowiadamy co musisz wiedzie\u0107 o jego sztuce. Rafa\u0142 Olbi\u0144ski – najciekawsze znaki szczeg\u00f3lne Tych prac nie spos\u00f3b pomylli\u0107…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4771,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[8009,2940,906,8012,5110,6971,6968,6967,6201,7709,5111,6993,6991,6989,5107,5112,9116,9119,6992,4746,6969,6990,4748,4775,6975,4777,4753,6984,6976,4747,4749,4744,9122,6959,9123,6988,4745,4773,9117,9115,6973,9121,4778,4776,4772,9118,6200,4755,6195,6203,7708,7712,7710,248,8015,2944,8011,6977,6974,6972,6202,5175,5109,6983,7763,6196,7711],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4770"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4770"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4770\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4775,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4770\/revisions\/4775"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4771"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4770"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4770"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4770"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}