Jim Morrison, <\/em>30×30 cm, akryl na p\u0142\u00f3tnie, galeria Touch of Art<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Prosta, czytelna i efektowna. Taka jest sztuka pop – artu, kierunku, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 w Stanach Zjednoczonych w t\u0119tni\u0105cych \u017cyciem latach 60. Chocia\u017c kojarzy si\u0119 z konsumpcjonizmem i reklam\u0105, arty\u015bci przestrzegali przed nimi. Czym jeszcze charakteryzuje si\u0119 pop – art? Za co wsp\u00f3\u0142cze\u015bni tw\u00f3rcy uwielbiaj\u0105 ten styl? Na te pytania postaramy si\u0119 odpowiedzie\u0107 w poni\u017cszym artykule.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n<\/ul>Jowita Agnieszka Kot\u00f3w, Jim Morrison, <\/em>30 x30 cm, akryl na p\u0142\u00f3tnie, galeria Touch of Art<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Pop – art czyli…<\/strong><\/p>\n\n\n\nNowy nurt, kt\u00f3ry wkr\u00f3tce zrewolucjonizuje \u015bwiat sztuki pojawia si\u0119 pod koniec lat 50. w Europie. To w\u0142a\u015bnie wtedy Richard Hamilton tworzy jedno ze swych ikonicznych dzie\u0142. Kola\u017c z wycink\u00f3w gazet zaskakuje tytu\u0142em. O \u201eCo w\u0142a\u015bciwie sprawia, \u017ce dzisiejsze mieszkania s\u0105 tak odmienne, tak poci\u0105gaj\u0105ce?\u201d na Starym Kontynencie m\u00f3wi si\u0119 ma\u0142o. Europejczycy nie rozumiej\u0105 sztuki, w kt\u00f3rej proste kompozycje zestawione s\u0105 z mocnymi kolorami i kontrastami. Arty\u015bci preferuj\u0105 wielkie p\u0142\u00f3tna, maj\u0105 one zwraca\u0107 uwag\u0119 widz\u00f3w. To dla nich co\u015b nowego. Co innego w Stanach Zjednoczonych. Tam pop – art zyskuje grono wiernych mi\u0142o\u015bnik\u00f3w, a Hamilton – dot\u0105d \u015brednio znany malarz – z miejsca zostaje nazwany geniuszem. Wi\u0119cej informacji na temat pop – artu tutaj: https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/pop-art-sztuka-popkultury-cz-i\/<\/p>\n\n\n\n
Symbol ameryka\u0144skiego snu<\/strong><\/p>\n\n\n\nKompozycje tworzone w stylistyce nowego kierunku na\u015bladuj\u0105 kadrowane rysunki, maj\u0105 ograniczon\u0105 gam\u0119 kolor\u00f3w. Malarze ch\u0119tnie powielaj\u0105 nawet po kilka razy te same przedmioty. To ulubiona technika Andy’ego Warhola, tw\u00f3rcy portret\u00f3w znanych gwiazd (m.in. Marilyn Monroe i Liz Taylor), obraz\u00f3w jedzenia (zupa Campbella), bohater\u00f3w kresk\u00f3wek, komiks\u00f3w, przedmiot\u00f3w codziennego u\u017cytku. Pytany o to, czym dla niego jest sztuka, Warhol kwituje: \u201eCzy\u017c \u017cycie nie jest seri\u0105 obraz\u00f3w, kt\u00f3re zmieniaj\u0105 si\u0119 w trakcie powtarzania?\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Na wystawach gromadz\u0105 si\u0119 setki tysi\u0119cy os\u00f3b. Podziwiaj\u0105 prace wsp\u00f3\u0142czesnych artyst\u00f3w, dla kt\u00f3rych jedyn\u0105 granic\u0119 stanowi wyobra\u017ania. Nic dziwnego, \u017ce niebawem kierunek coraz cz\u0119\u015bciej symbolizuje ameryka\u0144ski sen; hojny, naiwny i optymistyczny. Arty\u015bci coraz cz\u0119\u015bciej si\u0119gaj\u0105 po r\u00f3\u017cne media, ukazuj\u0105 \u015bwiat zalewany tonami informacji i reklamami. <\/p>\n\n\n\n
Roy Lichtenstein: \u201ePop art to sztuka popularna, efemeryczna, konsumpcyjna, tania, produkowana seryjnie, m\u0142oda, duchowa, seksowna, urzekaj\u0105ca i pop\u0142atna\u201d. Gigantyczne rze\u017aby lod\u00f3w Claesa Oldenburga, komiksowe obrazy Roy’a Lichtensteina propaguj\u0105 kultur\u0119 masow\u0105, podnosz\u0105 j\u0105 do rangi sztuki.<\/p>\n\n\n\n
Protest przeciw elitarno\u015bci sztuki<\/strong><\/p>\n\n\n\nW 1956 roku Lawrance Alloway, znawca i krytyk sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej, tworzy pierwsz\u0105 z serii wystaw. \u201eThis Is Tomorrow\u201d przyci\u0105ga t\u0142umy. Portrety Marilyn Monroe ciesz\u0105 si\u0119 nie mniejszym uznaniem ni\u017c plakaty filmu \u201eZakazana planeta\u201d. Arty\u015bci zach\u0119caj\u0105 do wyj\u015bcia poza tradycyjn\u0105 sztuk\u0119, pomstuj\u0105 przeciw elitarno\u015bci. Chocia\u017c o r\u00f3\u017cnicach mi\u0119dzy kultur\u0105 popularn\u0105 a wysok\u0105 sporo m\u00f3wi si\u0119 na pocz\u0105tku XX wieku, pop – art ponownie je \u0142\u0105czy. Malarze, rze\u017abiarze i graficy zrywaj\u0105 z dotychczasow\u0105 estetyk\u0105, staj\u0105 si\u0119 \u015bwiadomymi swoich dzie\u0142 tw\u00f3rcami. Warhol: \u201eBy\u0142oby bardzo glamour by\u0107 zreainkarnowany, jako wielki pier\u015bcie\u0144 na palcu Liz Taylor.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Afirmacja nowego nurtu<\/strong><\/p>\n\n\n\nJu\u017c dwa lata p\u00f3\u017aniej, w 1958 roku, arty\u015bci decyduj\u0105 si\u0119 na podj\u0119cie wsp\u00f3\u0142pracy z Leo Castellim. Wp\u0142ywowy marszand i kolekcjoner wsp\u00f3\u0142czesnych arcydzie\u0142 wie, \u017ce pop – art jest nowym renesansem. Nie waha si\u0119 d\u0142ugo, zw\u0142aszcza, \u017ce nied\u0142ugo potem Warhol przynosi Castellemu obrazy inspirowane filmami animowanymi. Artysta coraz cz\u0119\u015bciej inspiruje si\u0119 ameryka\u0144sk\u0105 kultur\u0105. <\/p>\n\n\n\n
Przyznaje: \u201ePodoba mi si\u0119, \u017ce w Ameryce najbogatsi konsumenci w zasadzie kupuj\u0105 te same rzeczy, co biedni. Siedzisz przed telewizorem i pijesz Coca Col\u0119, i wiesz, \u017ce prezydent pije col\u0119, Liz Taylor pije col\u0119, i my\u015blisz sobie, \u017ce ty te\u017c mo\u017cesz pi\u0107 col\u0119\u201d. Po jakim\u015b czasie rzuca: \u201eKupowa\u0107 to bardziej ameryka\u0144skie ni\u017c my\u015ble\u0107, a ja jestem tak ameryka\u0144ski jak ka\u017cdy\u201d. W prasie coraz cz\u0119\u015bciej pojawiaj\u0105 si\u0119 dobre opinie, a dzie\u0142a Warhola, Lichteinstina, Oldenburga i Hamiltona s\u0105 na ustach wszystkich. Nikt ju\u017c nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce pop – art stanowi afirmacj\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnej sztuki.<\/p>\n\n\n\n
Pop – art w Touch of Art<\/strong><\/p>\n\n\n\nWsp\u00f3\u0142cze\u015bni malarze zachwycaj\u0105 si\u0119 stylistyk\u0105 pop – artu w takim samym stopniu co codziennym \u017cyciem. W\u0142a\u015bnie dlatego ten nurt nadal ma wielu zwolennik\u00f3w. Jednym z jego wielbicieli jest Dariusz \u017bejmo. Chocia\u017c artysta tworzy w wielu stylach, wysoko ceni pop – art. Wyrazista kolorystyka i prosty rysunek to cechy, kt\u00f3re zachwycaj\u0105 mi\u0142o\u015bnik\u00f3w malarstwa na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n
Mick Jagger, Jim Morrison i Kora to najwa\u017cniejsi bohaterowie p\u0142\u00f3cien Jowity Agnieszki Kot\u00f3w. Mimo, \u017ce artystka pozostaje wierna zgaszonym odcieniom zieleni, \u017c\u00f3\u0142ci i b\u0142\u0119kitu, ch\u0119tnie wykonuje rysunki i obrazy, w kt\u00f3rych ukazuje gwiazdy. Dlatego pop – art jest kierunkiem bliskim jej sercu. Wi\u0119cej dzie\u0142 artyst\u00f3w tworz\u0105cych w stylistyce pop – artu tutaj: https:\/\/www.touchofart.eu\/Pop_Art\/kierunek\/, https:\/\/www.touchofart.eu\/galeria\/p\/5\/direction\/9\/.<\/p>\n\n\n\n
Zachwycaj\u0105cy styl<\/strong><\/p>\n\n\n\nTakie opinie pojawiaj\u0105 si\u0119 na niemal ka\u017cdej wystawie, w kt\u00f3rej uczestnicz\u0105 arty\u015bci pop – artu. Oklaskiwani i traktowani jak celebryci sprawiaj\u0105, \u017ce ich prace nigdy nie nudz\u0105 si\u0119 publiczno\u015bci. I w\u0142a\u015bnie w tym tkwi ich si\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Prosta, czytelna i efektowna. Taka jest sztuka pop – artu, kierunku, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 w Stanach Zjednoczonych w t\u0119tni\u0105cych \u017cyciem latach 60. Chocia\u017c kojarzy si\u0119 z konsumpcjonizmem i reklam\u0105, arty\u015bci przestrzegali przed nimi. Czym jeszcze charakteryzuje si\u0119 pop – art? Za co wsp\u00f3\u0142cze\u015bni tw\u00f3rcy uwielbiaj\u0105 ten styl? Na te pytania postaramy si\u0119 odpowiedzie\u0107 w poni\u017cszym…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4502,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[237,6258,6261,6264,6284,6266,4367,6277,6255,906,6265,6288,6299,6295,6272,6268,6281,6289,6304,6311,6286,6290,6282,6298,6283,6294,6307,6293,6297,6308,6301,6302,4417,6305,6310,6306,6312,4426,4422,6254,6259,6257,6253,6256,248,4366,2944,6291,6303,6296,6280,6276,6287,6300,6292,6267,4364,4365,6262,6270,6285,4368,6275,6271,4427,6263,6278],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4501"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4501"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4501\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4588,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4501\/revisions\/4588"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4502"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4501"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4501"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4501"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/JIM_MORRISON_akoto12_221723.jpg\")
<\/a><\/figure><\/li><\/ul>