{"id":4488,"date":"2021-11-16T11:34:34","date_gmt":"2021-11-16T09:34:34","guid":{"rendered":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?p=4488"},"modified":"2023-01-05T12:18:40","modified_gmt":"2023-01-05T10:18:40","slug":"czym-charakteryzuje-sie-prymitywizm","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/czym-charakteryzuje-sie-prymitywizm\/","title":{"rendered":"Czym charakteryzuje si\u0119 prymitywizm?"},"content":{"rendered":"\n

<\/p>\n\n\n\n

Nadmierne przywi\u0105zanie do szczeg\u00f3\u0142u, nawi\u0105zanie do symbolizmu i brak perspektywy. Tak w wielkim skr\u00f3cie mo\u017cna opisa\u0107 prymitywizm. Nowy kierunek w sztuce wsp\u00f3\u0142czesnej szybko zyskuje uznanie w\u015br\u00f3d artyst\u00f3w i kolekcjoner\u00f3w. Dlaczego nurt ten nadal intryguje tw\u00f3rc\u00f3w? Jaka jest jego historia?<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n
Edward Dwurnik, Czerwone tulipany, <\/em>100×100 cm, olej na p\u0142\u00f3tnie, galeria Touch of Art<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Sztuka naiwna – co to jest?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Sztuka naiwna, bo tak inaczej nazywa si\u0119 prymitywizm, pojawi\u0142a si\u0119 w 2. po\u0142owie XIX wieku w Pary\u017cu. Prace przypominaj\u0105ce dzieci\u0119ce pastelowe obrazki, cz\u0119sto pozbawione perspektywy, o zdeformowanej przestrzeni z miejsca podbijaj\u0105 serca dadaist\u00f3w i surrealist\u00f3w. W\u015br\u00f3d nich jest te\u017c Paul Signac, ceniony francuski malarz.<\/p>\n\n\n\n

Zdaje sobie spraw\u0119 z jakimi problemami musz\u0105 mierzy\u0107 si\u0119 tw\u00f3rcy nowego stylu. Jest zm\u0119czony nowoczesnym malarstwem, pragnie ogl\u0105da\u0107 \u201enieska\u017cone przez intelekt\u201d dzie\u0142a. Narzeka: \u201eNeoimpresjonizm, charakteryzuj\u0105cy si\u0119 poszukiwaniem ca\u0142kowitej czysto\u015bci i pe\u0142nej harmonii, jest logiczn\u0105 ekspansj\u0105 impresjonizmu. Adepci nowej techniki zebrali jedynie, uporz\u0105dkowali i rozwin\u0119li poszukiwania swoich poprzednik\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Kr\u00f3tka historia prymitywizmu<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Nowy styl nawi\u0105zuje do obcych, \u201eprymitywnych\u201d kultur. Na pierwszy plan wysuwa si\u0119 kolor, mnogo\u015b\u0107 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w i mocno zarysowane kontury. Malarze na\u0142ogowo gromadz\u0105 maski, rze\u017aby i inne przedmioty, doskonal\u0105 warsztat u artyst\u00f3w – amator\u00f3w. Marz\u0105 o pokazaniu swoich dzie\u0142 szerszej publiczno\u015bci. Karko\u0142omnego zadania podejmuje si\u0119 Signac. <\/p>\n\n\n\n

W 1885 roku tworzy wystaw\u0119 w Salonie Niezale\u017cnych, mekce wolnej sztuki. Tej samej, w kt\u00f3rej kilka lat wcze\u015bniej zaczynali impresjoni\u015bci. D\u0142ugie kolejki nie pozostawiaj\u0105 z\u0142udze\u0144, sztuka naiwna budzi silne emocje. Nikogo nie dziwi, gdy o nieznanych wcze\u015bniej artystach m\u00f3wi ca\u0142a Europa.<\/p>\n\n\n\n

Henri Rousseau w Salonie Niezale\u017cnych<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Najwi\u0119ksze t\u0142umy na ekspozycji gromadz\u0105 si\u0119 przed obrazami Henriego Rousseau. Jego prace mo\u017cna kocha\u0107 lub nienawidzi\u0107. Malarz promuje zgeometryzowany styl, nawi\u0105zuje do symbolizmu i \u017cycia codziennego. Za pomoc\u0105 intensywnych kolor\u00f3w i mocnych kontur\u00f3w buduje nastr\u00f3j, sprawia, \u017ce widzom udzielaj\u0105 si\u0119 skrajne emocje. Rousseau ch\u0119tnie wraca do sprawdzonego motywu d\u017cungli, w kt\u00f3rej umieszcza zwierz\u0119ta: tygrysy, ptaki i w\u0119\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

Wyja\u015bnia: \u201eGdy widz\u0119 niezwyk\u0142e ro\u015bliny z egzotycznych ziem, wydaje mi si\u0119, jakbym wkracza\u0142 w jaki\u015b sen\u201d. Podobnie jak inni prymitywi\u015bci, artysta du\u017c\u0105 wag\u0119 przywi\u0105zuje do szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, ka\u017cdemu obrazowi po\u015bwi\u0119ca mn\u00f3stwo czasu.<\/p>\n\n\n\n

S\u0142ynni przedstawiciele prymitywizmu<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Podobnego zdania co Rousseau jest S\u00e9raphine de Senlis. Kobieta szybkimi poci\u0105gni\u0119ciami p\u0119dzla maluje wy\u0142\u0105cznie kwiaty. Mo\u017ce wybiera\u0107 sobie tematy, ma protektora. Jest nim Wilhelm Uhde, niemiecki pisarz, marszand i propagator malarstwa naiwnego. Zachwyca si\u0119 malarstwem de Senlis, a zw\u0142aszcza przypominaj\u0105cymi ludowe wzory listkami i p\u0142atkami kwiat\u00f3w. Kolekcjoner nigdy nie widzia\u0142 podobnych obraz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Louis Vivin nie przepada za tworzeniem wielopostaciowych kompozycji. Zamiast nich tworzy dziesi\u0105tki \u201ewidok\u00f3wek\u201d wsi i miast. W prymitywizmie kocha bawi\u0107 si\u0119 kolorami, przez co jego obrazy wielu mi\u0142o\u015bnikom wsp\u00f3\u0142czesnej sztuki kojarz\u0105 si\u0119 z pastelami.<\/p>\n\n\n\n

Polscy prymitywi\u015bci<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

W Polsce sztuk\u0105 naiwn\u0105 fascynuj\u0105 si\u0119 Nikifor, Teofil Ociepka i Karol Kostur. Arty\u015bci traktuj\u0105 swoje malarstwo jak pos\u0142annictwo, walk\u0119 dobra ze z\u0142em, absolut. <\/p>\n\n\n\n

Proste, o subiektywnym punkcie widzenia obrazy nie od razu zyskuj\u0105 nowych nabywc\u00f3w. Dopiero po latach prace polskich prymitywist\u00f3w zdobi\u0105 niejedn\u0105 \u015bcian\u0119 galerii czy muzeum. Co ciekawe, nowy kierunek nadal cieszy si\u0119 du\u017c\u0105 popularno\u015bci\u0105, o czym mo\u017ce \u015bwiadczy\u0107 organizowany co roku w Katowicach konkurs Art Naif Festiwale promuj\u0105cy sztuk\u0119 naiwn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Edward Dwurnik w galerii Touch of Art<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Edward Dwurnik to jeden z najwi\u0119kszych mi\u0142o\u015bnik\u00f3w sztuki naiwnej i Nikifora. Od lat tworzy uproszczone, realne, subiektywne, a przy tym niezwykle barwne dzie\u0142a. Ka\u017cdy obraz zachwyca wielbicieli sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej, kolekcjoner\u00f3w szukaj\u0105cych nieprzeci\u0119tnych kompozycji. <\/p>\n\n\n\n

Nic dziwnego, \u017ce kompozycje znanego i cenionego artysty pojawiaj\u0105 si\u0119 na niejednej aukcji i osi\u0105gaj\u0105 rekordowo wysokie sumy.<\/p>\n\n\n\n

Sztuka naiwna wed\u0142ug El\u017cbiety Goszczyckiej<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Nieco inaczej prymitywizm postrzega El\u017cbieta Goszczycka. Artystka pozostaje wierna pejza\u017cowi, ch\u0119tnie maluje niebo, inspiracji szuka te\u017c w literaturze. W kolorowych, przypominaj\u0105cych dzieci\u0119ce rysunki dzie\u0142ach kobieta odwo\u0142uje si\u0119 do magicznego \u015bwiata. Za\u017cywaj\u0105cy s\u0142onecznej k\u0105pieli krokodyl, siedz\u0105ce nad rzek\u0105 zwierz\u0119ta to g\u0142\u00f3wne tematy jej dzie\u0142. Goszczycka czasem nawi\u0105zuje do \u015bwiatowych arcydzie\u0142. W taki spos\u00f3b powsta\u0142 \u201eZodiak\u201d inspirowany \u201eKrzykiem\u201d Edvarda Muncha.<\/p>\n\n\n\n

Zapraszamy do zapoznania si\u0119 z ofert\u0105 sztuki naiwnej pochodz\u0105c\u0105 z galerii Touch of Art: https:\/\/www.touchofart.eu\/Prymitywizm\/kierunek\/, https:\/\/www.touchofart.eu\/galeria\/p\/3\/direction\/10\/price-max\/10\/<\/p>\n\n\n\n

Nowy styl w pigu\u0142ce<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Ju\u017c od pierwszej wystawy prymitywizm spotka\u0142 si\u0119 z pozytywnymi opiniami ze strony krytyk\u00f3w jak i artyst\u00f3w. Prace imituj\u0105ce rysunki dzieci, nierzadko o pastelowych barwach, pozbawione perspektywy przypad\u0142y do gustu Pablowi Picassowi. Artysta wielokrotnie powtarza\u0142, \u017ce bez sztuki naiwnej \u015bwiat nie by\u0142by taki sam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nadmierne przywi\u0105zanie do szczeg\u00f3\u0142u, nawi\u0105zanie do symbolizmu i brak perspektywy. Tak w wielkim skr\u00f3cie mo\u017cna opisa\u0107 prymitywizm. Nowy kierunek w sztuce wsp\u00f3\u0142czesnej szybko zyskuje uznanie w\u015br\u00f3d artyst\u00f3w i kolekcjoner\u00f3w. Dlaczego nurt ten nadal intryguje tw\u00f3rc\u00f3w? Jaka jest jego historia? Sztuka naiwna – co to jest? Sztuka naiwna, bo tak inaczej nazywa si\u0119 prymitywizm, pojawi\u0142a si\u0119…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4489,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[5859,5862,5865,6065,6063,6074,6076,6077,1177,6086,6120,6097,6082,6088,6084,6119,6095,5915,5922,1176,5919,6115,5924,6080,5913,5921,6090,6099,6128,6122,6093,6106,6110,906,6101,5861,6085,6087,5918,6100,6104,6091,6092,6103,6132,6109,6126,6102,6130,6125,6107,6112,6079,6069,6071,6129,6131,6133,6118,6121,6116,1520,6096,6098,5925,6123,6094,6124,6127,6081,236,6072,1037,6066,6062,6073,6068,1528,6064,6075,6070,6067,6078,248,5863,5916,6083,5914,6105,2944,5864,5923,6089,5920,6111,6113,6114,6108],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4488"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4488"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4488\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4863,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4488\/revisions\/4863"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4489"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4488"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4488"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4488"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}