Wiosna w Go\u015bcieradzu, <\/em>1931 r, 71×80 cm, akwarela, tusz, kreda, Muzeum Okr\u0119gowe im. L. Wycz\u00f3\u0142kowskiego w Bydgoszczy (\u017ar\u00f3d\u0142o: rynekisztuka.pl)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Geniusz pastelu, znawca impresjonizmu, artysta wielu technik, Rembrand linorytu. Takie okre\u015blenia najlepiej pokazuj\u0105 kim by\u0142 jeden z najs\u0142ynniejszych polskich artyst\u00f3w. Tw\u00f3rca, kt\u00f3ry z akademizmu zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w stron\u0119 francuskich impresjonist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Leon Wycz\u00f3\u0142kowski urodzi\u0142 si\u0119 24 kwietnia 1852 roku w Hucie Miastowej blisko Garwolina. Sielskie dzieci\u0144stwo ch\u0142opca przerywa \u015bmier\u0107 ojca. Leon ma 9 lat, gdy przeprowadza si\u0119 wraz z matk\u0105 do dziadk\u00f3w. Chocia\u017c godzinami w\u0142\u00f3czy si\u0119 po wsiach i lasach, a tak\u017ce rysuje, wie, \u017ce musi dorosn\u0105\u0107. I to szybko. W Rossoszy, w kt\u00f3rej teraz mieszka nie ma szko\u0142y. Ch\u0142opiec doje\u017cd\u017ca do Kamionki ko\u0142o Lublina, a dwa lata p\u00f3\u017aniej przeprowadza si\u0119 do Siedlec, gdzie biega na zaj\u0119cia w gimnazjum. Nie zagrzewa tam d\u0142ugo miejsca, wkr\u00f3tce dostaje si\u0119 do warszawskiej Klasy Rysunku. <\/p>\n\n\n\n
To wielkie marzenie Wycz\u00f3\u0142kowskiego, kt\u00f3ry szybko pokazuje si\u0119 z jak najlepszej strony. Na zaj\u0119ciach z Rafa\u0142em Hadziewiczem i Aleksandrem Kami\u0144skim cz\u0119sto s\u0142yszy, \u017ce dzi\u0119ki ci\u0119\u017ckiej pracy mo\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107 wszystko. Pierwszy sukces? Srebrny medal za rysunek \u201eUmieraj\u0105cy Gal\u201d. Potem jest Wystawa Powszechna w Wiedniu i nauka u Alexandra Wagnera, cenionego niemieckiego artysty. Dla Leona studia w Akademii to czas nie tylko wyt\u0119\u017conej nauki. Poznaje wielu malarzy na czele z Janem Stanis\u0142awskim, J\u00f3zefem Che\u0142mo\u0144skim i Maksymilianem Gierymskim, z kt\u00f3rymi si\u0119 zaprzyja\u017ania. \u201eWycz\u00f3\u0142\u201d, jak nazywaj\u0105 go znajomi uwielbia podr\u00f3\u017cowa\u0107. Zna na pami\u0119\u0107 krajobrazy Ukrainy, Wo\u0142ynia, Lwowa zna na pami\u0119\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce dlatego tak bardzo poci\u0105ga go Krak\u00f3w. Jedzie tam z bardzo konkretnego powodu, chce pozna\u0107 Jana Matejk\u0119. Pod wp\u0142ywem malarza tworzy \u201eUcieczk\u0119 Maryny Mniszk\u00f3wny\u201d i kilka innych kompozycji. Z Krakowem wi\u0105\u017ce si\u0119 na d\u0142u\u017cej. W Szkole Sztuk Pi\u0119knych otrzymuje posad\u0119 profesora, przez jaki\u015b czas jest nawet rektorem uczelni. W wolnym czasie Wycz\u00f3\u0142kowski wykonuje portrety, uczestniczy w wystawach. <\/p>\n\n\n\n
Na jednej z nich orientuje si\u0119, \u017ce istnieje za ma\u0142o stowarzysze\u0144, w kt\u00f3rych arty\u015bci mogliby pokazywa\u0107 swoje prace. Postanawia to zmieni\u0107. Wraz z przyjaci\u00f3\u0142mi tworzy Towarzystwo Artyst\u00f3w Polskich \u201eSztuka\u201d, w kt\u00f3rym pr\u0119\u017cnie dzia\u0142a. Leon lubi ludzi, przeszkadzaj\u0105 mu tylko gdy maluje. Od gwarnych rozm\u00f3w woli cisz\u0119 krakowskiego atelier. To w nim miesza farby, dok\u0142adnie takie jakich u\u017cywa\u0142 Rembrandt, i dopieszcza renesansowe ramy. Nadal szuka w\u0142asnego stylu. Wtedy pomocn\u0105 d\u0142o\u0144 wyci\u0105gaj\u0105 do Leona organizatorzy jednej z ekspozycji.<\/p>\n\n\n\n
Do Pary\u017ca raz pierwszy jedzie w 1900 roku na Wystaw\u0119 \u015awiatow\u0105. Dla Leona to du\u017ce wydarzenie, kilka lat wcze\u015bniej porzuci\u0142 akademizm i ugruntowan\u0105 pozycj\u0119 w \u015bwiecie sztuki na rzecz nowego stylu. W Mie\u015bcie \u015awiate\u0142 Wycz\u00f3\u0142kowskiemu podobaj\u0105 si\u0119 zw\u0142aszcza impresjoni\u015bci. Kolorowe barwne plamy wygl\u0105daj\u0105 inaczej od ci\u0119\u017ckich, masywnych kompozycji. Z nies\u0142abn\u0105cym zainteresowaniem podziwia dzie\u0142a Moneta, Renoira i Sisleya.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u017aniej Wycz\u00f3\u0142kowski po raz kolejny jedzie na Ukrain\u0119. Porzuca olej na rzecz akwareli, pasteli, kredy i tuszu. Ci\u0119\u017ckie od emocji akademickie p\u0142\u00f3tna zast\u0119puje du\u017co l\u017cejszymi kompozycjami. Wreszcie czuje si\u0119 spe\u0142niony. W ten spos\u00f3b powstaj\u0105 najs\u0142ynniejsze prace malarza na czele z \u201eKopaniem burak\u00f3w\u201d, \u201eRybakami\u201d i \u201eOrk\u0105 na Ukrainie\u201d. W prasie coraz cz\u0119\u015bciej pojawiaj\u0105 si\u0119 pozytywne opinie. Jeden z krytyk\u00f3w: \u201eTu sta\u0142 si\u0119 realista, malarzem prawdy o rzeczywisto\u015bci nie tylko poznanej w obiektywnym spojrzeniu widza, ale g\u0142\u0119boko prze\u017cytej, odczutej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W 1904 roku w \u017cyciu Wycz\u00f3\u0142kowskiego nast\u0119puje kolejny zwrot. R\u00f3wnolegle z g\u00f3rskimi pastelami, na kt\u00f3rych dokumentuje codzienne \u017cycie mieszka\u0144c\u00f3w Zakopanego, pokazuje swoje grafiki. W Salonie A. Krzywulta w Towarzystwie Zach\u0119ty Sztuk Pi\u0119knych wrze. Wszyscy chc\u0105 zobaczy\u0107 niecodzienne prace, z kt\u00f3rych dumny jest malarz. <\/p>\n\n\n\n
Wycz\u00f3\u0142kowski: \u201eMoje rzeczy graficzne zostan\u0105. Wi\u0119cej przywi\u0105zuj\u0119 do tego wagi ni\u017c do wszystkich moich obraz\u00f3w\u201d. Artysta z miejsca zostaje okrzykni\u0119ty \u201eRembrandtem litografii\u201d. Wycz\u00f3\u0142kowski pr\u00f3buje swoich si\u0142 jako rze\u017abiarz, wykonuje nawet projekt nagrobka Jana Matejki. To prezent dla artysty, kt\u00f3rego wysoko ceni, uwa\u017ca go za jednego z najlepszych malarzy.<\/p>\n\n\n\n
Dobry czas przerywa wojna, zastaje Wycz\u00f3\u0142kowskiego pod Warszaw\u0105. Gdy wraca na Stare Miasto postanawia w\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 w walk\u0119 w inny spos\u00f3b. Tworzy grafiki i pastele, jednak nie wytrzymuje d\u0142ugo. W 1915 roku Leon wyrusza do ukochanego Krakowa, gdzie zaci\u0105ga si\u0119 do Legion\u00f3w Pi\u0142sudskiego. Nie rozstaje si\u0119 ze szkicownikiem, w wielkim stylu powraca w 1922 roku. Wykonuje kilka prac na czele z \u201eWra\u017ceniami z Bia\u0142owie\u017cy\u201d, wtedy te\u017c cz\u0119\u015b\u0107 dzie\u0142 ze s\u0142ynnym cyklem inspirowanym japo\u0144sk\u0105 sztuk\u0105 przekazuje pozna\u0144skiemu Muzeum Wielkopolskiemu.<\/p>\n\n\n\n
W 1924 roku w Bydgoszczy panuje du\u017ce poruszenie. Na ekspozycji, na kt\u00f3rej pokazano znakomit\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dzie\u0142 Wycz\u00f3\u0142kowskiego pojawia si\u0119 sam malarz. Po raz kolejny artysta zjawia si\u0119 na wystawie 10 lat p\u00f3\u017aniej. Sale p\u0119kaj\u0105 w szwach. Ka\u017cdy chce u\u015bcisn\u0105\u0107 arty\u015bcie d\u0142o\u0144, kupi\u0107 cho\u0107 jedn\u0105 kompozycj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Gdy 27 grudnia 1936 roku Leon Wycz\u00f3\u0142kowski umiera przyjaciele d\u0142ugo nie mog\u0105 uwierzy\u0107 w to co si\u0119 sta\u0142o. Nietuzinkowy artysta, dla wielu uosobienie elegancji, klasy i doskona\u0142o\u015bci, pozostawi\u0142 po sobie setki wspania\u0142ych dzie\u0142. Tytan pracy, mi\u0142o\u015bnik renesansu i Rembrandta by\u0142 artyst\u0105 autentycznym. Dlatego do dzi\u015b wielbi\u0105 go miliony.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Geniusz pastelu, znawca impresjonizmu, artysta wielu technik, Rembrand linorytu. Takie okre\u015blenia najlepiej pokazuj\u0105 kim by\u0142 jeden z najs\u0142ynniejszych polskich artyst\u00f3w. Tw\u00f3rca, kt\u00f3ry z akademizmu zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w stron\u0119 francuskich impresjonist\u00f3w. Leon Wycz\u00f3\u0142kowski urodzi\u0142 si\u0119 24 kwietnia 1852 roku w Hucie Miastowej blisko Garwolina. Sielskie dzieci\u0144stwo ch\u0142opca przerywa \u015bmier\u0107 ojca. Leon ma 9 lat, gdy przeprowadza…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[4870,4873,4875,4820,4823,4826,4801,4805,4803,4845,4848,4850,4828,4830,4832,4807,4810,4812,1613,4871,4821,4846,4827,4808,4834,4814,4857,4854,4864,4839,4800,4833,4835,4838,4813,4815,4819,4858,4860,4863,4851,4853,4856,4865,4869,4867,4822,4840,4842,4844,4797,4798,4872,4824,4804,4847,4829,4809,4799,4874,4825,4802,4849,4831,4811,4837,4818,4861,4855,4866,4843,4836,4816,4859,4852,4868,4841],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4418"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4418"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4418\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4422,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4418\/revisions\/4422"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4418"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4418"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4418"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/wyczolkowskiwiosna.jpg\")
<\/a><\/figure><\/li><\/ul>